Κώστας Χαριτοδιπλωμένος: Η επιστροφή του Mr «Lost in the night» Δύο πρώην ξανά μαζί: Τι ενώνει Χαριτοδιπλωμένο και Σαμπρίνα

Ο Κώστας Χαριτοδιπλωμένος κάνει comeback στις live εμφανίσεις έχοντας στο πλευρό του τη Σαμπρίνα, με την οποία ήταν ζευγάρι
❱❱ Το «όχι» για την καριέρα στην Αγγλία, ο πάταγος με τις… Σεϊχέλες και το μεγάλο διάλειμμα από τη δισκογραφία

Από τον
ΑΛΚΙΝΟΟ ΜΠΟΥΝΙΑ

Τραγούδησε το περίφημο «Lost in the night», το οποίο του άνοιξε πόρτες για διεθνή καριέρα, αλλά προτίμησε την Ελλάδα για να είναι κοντά στα αγαπημένα του πρόσωπα. Ο Κώστας Χαριτοδιπλωμένος -που για 17 χρόνια απουσίαζε ηθελημένα από το τραγούδι- επιστρέφει με πολλά καλλιτεχνικά σχέδια. Ανάμεσα σ’ αυτά, να εμφανιστεί ξανά στη σκηνή με την πάλαι ποτέ σύντροφό του Σαμπρίνα!

Κώστα, πού γεννήθηκες;
Στο Μαιευτήριο «Ελενα», στις 4 το μεσημέρι της Κυριακής! Ασχέτως αν ο πατέρας μου είχε πει στη μάνα μου «μην τολμήσεις και γεννήσεις αυτή την Κυριακή, γιατί παίζουν Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός και θέλω να πάω στο γήπεδο»! Τελικά, τον φώναξαν από τα μεγάφωνα του γηπέδου να πάει στο μαιευτήριο, γιατί η γυναίκα του γεννάει! Ευτυχώς, το μαιευτήριο ήταν κοντά στο γήπεδο, στην Αλεξάνδρας.

Μοναχοπαίδι;
Ναι! Ο πατέρας μου ήταν λίγο αυστηρός, ενώ η μητέρα μου μού είχε μεγάλη αδυναμία. Εκείνος ήθελε να με σκληραγωγήσει και εκείνη με καλομάθαινε.

Ποια ήταν τα μουσικά ακούσματά σου;
Μεγάλωσα με δύο μουσικόφιλους γονείς. Η μητέρα μου έπαιζε πιάνο και τραγουδούσε ερασιτεχνικά, ενώ ο πατέρας μου έπαιζε κιθάρα και ακορντεόν για να κάνει το ψώνιο του. Από μικρός έμαθα κιθάρα, σκαλίζοντας την κιθάρα του μπαμπά μου.

Οπότε από μικρός έδειξες κλίση στη μουσική.
Ναι. Είχα φτιάξει και συγκρότημα, και πηγαίναμε και παίζαμε σε σχολικά πάρτι. Στα 19 μου άρχισα να γράφω τραγουδάκια σε μαγνητόφωνο με τέσσερα κανάλια, παίζοντας όλα τα όργανα -κιθάρα, μπάσο, ντραμς- κι έβαζα και τη φωνή μου.

Πριν φτάσεις στη μεγάλη διεθνή επιτυχία σου, το «Lost in the night», ποια ήταν η διαδρομή σου στη μουσική;
Μπήκα τελείως τυχαία στη δισκογραφία, από μια κασέτα που έστειλε ένας φίλος μου στην ΕΜΙ. Ηταν ένα ντέμο του με κάποια τραγούδια που άκουσε ο κ. Πετσίλας, αλλά τελικά του άρεσαν τα δικά μου τραγούδια. Τι είχε συμβεί; Τα τραγούδια του ήταν γραμμένα σε μια κασέτα που περιελάμβανε και δικές μου συνθέσεις. Αθελά του, ο παραγωγός άκουσε και τα δικά μου κομμάτια, που τελικά του άρεσαν περισσότερο από εκείνα του φίλου. «Αυτά τα τραγούδια ποιανού είναι; Αυτά θέλω» είπε κι έτσι έκανα τον πρώτο δίσκο μου με χορευτικά, χαρούμενα κομμάτια, με αγγλικό στίχο. Ηταν το 1983 και αμέσως μετά ακολούθησε το «Lost in the night».

Απ’ ό,τι ξέρω, τον πρώτο καιρό στο τραγούδι δούλευες παράλληλα και σε μεγάλη εταιρία, στον τομέα του μάρκετινγκ.
Ναι, ήμουν product manager πολύ γνωστών προϊόντων, που τρώμε μέχρι σήμερα. Στις πρώτες εμφανίσεις μου ως τραγουδιστής, είτε στην τηλεόραση είτε σε ντισκοτέκ, φορούσα μαύρα γυαλιά για να μην αναγνωρίζομαι. Μετά το «Lost in the night», που είχε τόσο μεγάλη επιτυχία κι έπρεπε να κάνω εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, ξέχασα τα γυαλιά και το μάρκετινγκ, και αφοσιώθηκα στη μουσική και στο τραγούδι.

Πώς γράφτηκε το «Lost in the night»;
Ενα βράδυ στις Σπέτσες, που είχα χωρίσει από την κοπέλα μου, περπατούσα σαν χαμένος και μες στο μυαλό μου άκουγα τον ρυθμό του κομματιού. Την άλλη ημέρα κάθισα και έγραψα τη μουσική του, σε στίχους δικούς μου και της Βάνας Μάρε, της γνωστής «Τζελσομίνα», κατά 25%. Μόλις άκουσε το τραγούδι ο παραγωγός μου αμέσως κατάλαβε ότι θα γινόταν μεγάλη επιτυχία και μου είπε: «Μπες στο στούντιο και φτιάξ’ το όσο γίνεται καλύτερα, ανεξαρτήτως κόστους!» Εξι μήνες το γράφαμε στο στούντιο Sierra και πραγματικά έγινε μια πολύ ακριβή παραγωγή, η οποία αμέσως διοχετεύτηκε και στην αγορά του εξωτερικού. Το τραγούδι το πρωτοπήραν οι Ιταλοί, μετά οι Γάλλοι, οι Ισπανοί και πάει λέγοντας.

Τότε δεν σου πρότειναν να φύγεις στο εξωτερικό;
Μου είχε προτείνει η ΕΜΙ να πάω στην Αγγλία και να μείνω εκεί για έξι χρόνια, προσφέροντάς μου 1.000.000 λίρες, αλλά δεν το έκανα.

Γιατί; Ησουν ερωτευμένος;
Ημουν ερωτευμένος με την Ελλαδίτσα, με την παρέα, με τους φίλους, με τον χαβαλέ. Αλλωστε, δεν μπορώ το κλίμα της Βρετανίας… Κάποτε επρόκειτο να φοιτήσω σε ένα πανεπιστήμιο εκεί, πλήρωσα την εγγραφή μου και γύρισα πίσω με μια ακριβή κιθάρα που αγόρασα. Δεν το έχω μετανιώσει.

Εκανες, όμως, μεγάλη καριέρα στην Ελλάδα, γράφοντας σουξέ, όπως «Πάμε για τρέλες στις Σεϊχέλες», «Τα κορίτσια ξενυχτάνε», «Στοιχηματίζω», «Talk about love» και τόσα άλλα. Τι θυμάσαι από εκείνη την εποχή;
Με την επιτυχία που είχε το «Πάμε για τρέλες στις Σεϊχέλες» τρελάθηκαν όλοι στην Ελλάδα. Ανοιξε κλαμπ με το όνομα «Σεϊχέλες» στην παραλία, ενώ για πρώτη φορά η αεροπορική εταιρία των Σεϊχελών άνοιξε γραμμή στην Ελλάδα! Μάλιστα, από την πρεσβεία της χώρας μού είχαν κάνει ανοιχτή πρόταση να επισκεφτώ τις Σεϊχέλες, αλλά δεν πήγα ποτέ.

Οσο για την Αλέξια, ο δίσκος με το σουξέ «Τα κορίτσια ξενυχτάνε» πούλησε όσο οι Pink Floyd: 250.000 αντίτυπα! Τι να πρωτοθυμηθώ; Συνεργάστηκα με πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες, όπως ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Σοφία Αρβανίτη, η Χριστιάνα, ο Λευτέρης Πανταζής, η Σαμπρίνα κ.ά. Εκανα πολλή δισκογραφία.

Και αποτραβήχτηκες από το τραγούδι πάνω στη δόξα σου…
Δουλεύοντας από το πρωί μέχρι το βράδυ επί 10 χρόνια, κάποια στιγμή κουράζεσαι και χάνεσαι από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Ετσι, το 1997 -μάλιστα, τότε είχα βγάλει κι έναν δίσκο με τον τίτλο «Τύψεις»- αποφάσισα να κάνω ένα μεγάλο break, να ασχοληθώ με τα παιδιά μου, με τους φίλους μου, με εμένα.

Τότε, ο Τύπος σε κυνηγούσε πολύ για το πολυσυζητημένο ειδύλλιό σου με τη Σαμπρίνα.
Ναι, κι αυτό με είχε κουράσει πολύ, γιατί τότε δεν υπήρχε ο νόμος για τα προσωπικά δεδομένα και η ασυδοσία ήταν μεγάλη.

Πώς θα χαρακτήριζες σήμερα τη Σαμπρίνα;
Ως μια καλή φίλη μου. Η Σαμπρίνα είναι μια ευτυχισμένη μαμά, καψούρα με τον γιόκα της, τον Βαγγελάκη. Επίσης, έχει εξελιχτεί σε μια πολύ καλή τραγουδίστρια, που μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα. Πέρυσι, της έγραψα κι ένα τραγούδι, το «Χορεύτριες», και διαπίστωσα πόσο καλά είναι φωνητικά.

Τη «χρυσή» εποχή έβγαλες χρήματα;
Ναι. Τότε έβγαζες αρκετά λεφτά, όχι μόνο από τις ζωντανές εμφανίσεις, που πληρώνονταν αδρά, αλλά και από τη δισκογραφία, γιατί πουλούσαν πολύ οι δίσκοι, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα. Τα λεφτά μου τα μάζευε ο πατέρας μου και με αυτά πήρα κάποια ακίνητα για μένα και για τα παιδιά μου, αλλά τώρα πληρώνω υψηλό ΕΝΦΙΑ. «Πάρε ένα κεραμίδι για να βάλεις το κεφάλι σου» δεν έλεγε ο Ελληνας; Ε, αυτό έκανα κι εγώ, και τώρα μου έρχονται κεραμίδες στο κεφάλι! (Γέλια.)

Εχεις δύο παιδιά. Ακολουθούν τα χνάρια σου;
Η κόρη μου, που είναι 26 χρόνων, εργάζεται σε μεγάλη ναυτιλιακή εταιρία, και ο γιος μου, που είναι έναν χρόνο μεγαλύτερος, ασχολείται με τα χρηματοοικονομικά. Μάλιστα, έχει φτιάξει κι ένα συγκρότημα, που λέγεται The Verge, και έχουν βγάλει και δύο CDs.

Το περασμένο καλοκαίρι έβγαλες ένα νέο τραγούδι, το «Σε έχω βάλει στο μάτι», που έγινε και ωραίο βιντεοκλίπ. Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σχέδιά σου;
Μόλις υπέγραψα με τη Heaven και σύντομα θα κυκλοφορήσουμε νέα τραγούδια μου, αλλά και παλιές επιτυχίες μου, φρεσκαρισμένες και από νέες φωνές. Ετοιμάζω ζωντανές εμφανίσεις κάθε Πέμπτη σε κέντρο της Αθήνας με την Πωλίνα και με νεαρούς τραγουδιστές. Αλλά, μέχρι να γίνει αυτό, θα τραγουδήσω στο Θέατρο Βεργίνα, στο Καζίνο της Θεσσαλονίκης, μαζί με την Πωλίνα, τον Κώστα Μπίγαλη, τη Σοφία Αρβανίτη και τη Σαμπρίνα. Οι εμφανίσεις μας θα είναι για 20 ημέρες, ξεκινώντας από τις 22 Δεκεμβρίου.